Analytic

Wednesday, December 6, 2006

حسرت

همیشه همینجوریه! تا وقتی پیشته و داریش، توجهی بهش نداری! حتی ممکنه ازش دلگیر هم بشی و به خودت بگی اینم از بدشانسی منه که اینجوری شده!
ولی وقتی نداریش همه اش تو فکرشی و صبح و شبتو به یاد اون میگذرونی! با خودت میگی کاشکی بود و ای کاش زمان رو از دست نداده بودم و اون موقع که بود، قدرشو میدونستم!
حالا هم هرچی دنبالش میگردی دیگه پیداش نمیکنی، انگار دود شده و رفته تو آسمونا!
فقط من این حس رو دارم، یا شما هم این تجربه رو داشتین؟
تا بعد

No comments: